خورشيد
تكستاره منظومه شمسي، خورشيد، تنها يكي از 400 ميليارد ستاره در كهكشان راهشيري و ستارهاي كاملاً معمولي از دسته ستارگان رشته اصلي است. خورشيد ما که 5 ميليارد سال پيش از ابري از غبار -كه بقاياي انفجار يك ابرنواختر بود- به وجود آمد، هماكنون در نيمه عمر خود به سر ميبرد. خورشيد نيز مانند ساير ستارگان كهكشان راهشيري در حال چرخش به دور مركز كهكشان است. سرعت اين حركت 217 کيلومتر بر ثانيه و هر دور گردش خورشيد به دور مركز كهكشان، 225 تا 250 ميليون سال است. زمين، سيارات منظومه شمسي و اقمار آنها، سيارات كوتوله، سيارکها، شهابسنگها، دنبالهدارها و ذرات معلق گرد و غبار، خورشيد را در اين سفر همراهي ميكنند. مرکز خورشيد، کورهاي هستهاي با دماي 15 ميليون درجه سانتيگراد و چگالي 150 برابر آب است. تحت چنين شرايطي هستههاي اتم هيدروژن با هم ترکيب شده و به هليوم تبديل ميشوند. در اين حين، 0.7 درصد جرم ترکيب شده، تبديل به انرژي ميشود. از 590 ميليون تن هيدروژني که در هر ثانيه ترکيب هستهاي ميشوند، 3.9 ميليون تن ماده به انرژي تبديل ميشود. اين سوخت هيدروژني، تا 5 ميليارد سال ديگر دوام خواهد داشت. با وجود آنکه خورشيد نزديکترين ستاره به زمين است و طي ساليان متمادي دانشمندان بسياري به دقت آن را مورد بررسي و مطالعه قرار دادهاند، اما هنوز سوالات بيپاسخ بيشماري در رابطه با آن باقي مانده است؛ از جمله آنکه چرا جوّ خارجي خورشيد درجه حرارتي معادل با يك ميليون کلوين دارد، در حاليکه درجه حرارت سطح خورشيد که فوتوسفر ناميده ميشود، تنها 6000 کلوين است.