آغاز پيدايش حيات بر سطح زمين
فعل و انفعالات فتوسنتز طي قرون و اعصار ادامه يافت تا رفته رفته درياها از اكسيژن انباشته و اشباع گرديد. ديوارهاي مضرس و ژرف "گراندكانيون" در "آريزونا"( ايالتي در امريكا) كه ژرفاي صخرههاي آن از يك مايل متجاوز است و جملگي در اثر همين سايشهاي آب دريا به وجود آمده، گواه اين فرايند هستند. صخرههاي ديوارمانند "گراندكانيون" قدمتاش از 200 ميليون سال در رده بالا تا دو ميليارد و نيم سال در قاعده ميرسد. در نيمه بدنه ديوار رفيع لايهاي از صخره مسي رنگ به نظر ميآيد كه از اكسيد آهن غني است و ديرينهگي آن مربوط ميشود به 300 ميليون سال قبل. رسوبات سرشار از آهن كه در اقيانوسها با اكسيژن تركيب گرديدند، اين لايه را به وجود آوردند. پارهاي از معادن غني سنگ آهن كه در سراسر گيتي در سينه خاكها مدفون است، حاصل گذشت دورانهايي بيش از دو تا سه ميليارد سال قبل است.
بعد از اين كه اكسيژن اضافي از دريا به جو منتقل شد، اين گازها با سرعت خود را به سطح بالاي جو رسانيد و در آنجا لايه اوزون را تشكيل داد. اين لايه كه نوعي از اكسيژن با خاصيت مخصوصي است، مانند آب اشعه ماوراء بنفش را جذب مينمايد. لايه اوزون به تدريج ضخيم گرديد تا آن كه از رسيدن اشعه ماوراء بنفش به سطح زمين جلوگيري كرد. در زير اين سپر محافظ، نباتات دريايي به تدريج بر كرانهي خاك خزيدند و سطح باتلاقها و خليجهاي كوچك و آبهاي راكد را پوشاندند. از اين زمان بود كه حيات در خشكي از گياه به حيوان انتقال يافت و اين جانداران نيز پاي بر سطح خاك نهادند. اين كه نخستين جاندار چه بود، هنوز روشن نيست، اما آنچه مسلم است اين است كه جانوري بود دوزيست، شايد شبيه به نوعي وزغ.
با گذشت دوراني قريب 300 ميليون سال، قسمت اعظم سطح زمين را انواع گياه و جاندار پوشاندند.
فرايند "تكامل و انتخاب برتر" (evolution) طي قرون و اعصار حاصلش ايجاد جانوراني بود كه شامل خزندگان، پرندگان و حشرات ميشد كه طي دوراني قريب به 65 ميليون سال پيش اين جانداران حاكم بر سطح كره خاك بودند. در پايان اين دوران، چنان كه امروز آثار و مدارك گواهي ميدهند، گويي عظيم شايد يك خرده سياره يا ستاره دنبالهداري، با ضربهاي ويرانگر، با كره زمين برخورد نمود و در دم رستاخيزي بر پا كرد. فشار برخورد به گونهاي بود كه ميلياردها تن سنگ و غبار به آسمان برخاست و با ايجاد كمربندي به دور زمين، دهها سال متمادي ظلمت كامل را بر كره خاك حاكم كرد. در نتيجه همين رستاخيز مرگبار و فقدان نور خورشيد، اكثر نباتات و جانداران سطح زمين كه اكثرشان همان دايناسورهاي عظيم پيكر بودند، مردند و ديگر اثري از اين خزندگان باقي نماند. همين مرگ جمعي حيوانات بزرگپيكر، راه را براي پيدايش جانداران ديگر منجمله پستانداران باز كرد.
باز هم دوراني حدود 60 ميليون سال طول كشيد تا انسان اوليه در 5 ميليون سال پيش در نقطهاي از شرق آفريقا، از خاندان ميمون، پاي به عرصهي وجود گذاشت و سرانجام اين انسان حاكم مطلق عرصهي زميني شد كه آن روز، مانند امروز مرتب در حال تحول ميباشد.
+ نوشته شده توسط سیاوش در چهارشنبه
1387/08/01 و ساعت
15:58 |
