علم برای همه

سلام: با غيبتي چند ماهه،اين وبلاگ به دلايلي، ديگر بروز نخواهد شد. از اين به بعد با وبلاگ زير همكاري خواهد كرد:

http://yad-sohrab.blogfa.com  

احداث نیروگاه اتمی در کره ماه

اکنون ناسا به اقامت چند هفته ای یا چند ماهی فضانوردان در ماه فکر می کند که در این صورت باطریها پاسخگوی نیاز انرژی مورد مصرف نخواهند بود.

مهر: سازمان ناسا قصد دارد به منظور تامین منابع انرژی مورد نیاز فضانوردانی که در آینده در کره ماه ساکن خواهند شد، نیروگاه اتمی مجهز و فشرده ای را در این کره احداث کند.

گزارشها نشان می دهد مهندسان ناسا در حال تحقیق بر روی نیروگاه فوق فشرده اتمی بر روی ماه هستند که می تواند انرژی کافی برای تامین نیروی خانه ها یا قرارگاه های تحقیقاتی در ماه را تولید کند رآکتوری که در این نیروگاه ساخته خواهد شد ابعادی برابر ابعاد یک سبد زباله دارد.

زمانی که فضانوردان آپولو به ماه سفر کردند، تنها چند روز در آنجا باقی ماندند که باطری ها و سلولهای تامین انرژی آن برای این مدت کفایت می کرد اما اکنون ناسا به اقامت چند هفته ای یا چند ماهی فضانوردان در ماه فکر می کند که در این صورت باطریها پاسخگوی نیاز انرژی مورد مصرف نخواهند بود.

از این رو فضانوردانی که در ماه اقامت خواهند داشت، برای انجام و ادامه فعالیتهای علمی و تحقیقاتی خود به منابع انرژی طولانی مدتی نیازمند خواهند بود متخصصان علوم فضایی در حال حاضر تمامی انواع منابع انرژی قابل استفاده را، از صفحات خورشیدی گرفته تا سلولهای سوختی عظیم، مورد بررسی قرار داده اند.

بر اساس گزارش دیسکاوری، یکی از مناسب ترین ایده ها و طرح های ارائه شده استفاده از رآکتورهای اتمی کوچک است به این شکل تمامی نیروگاه در تریلر 18 چرخ اتاق داری گنجانده خواهد شد که در این صورت وزن کلی این نیروگاه برابر وزن یک خودرو مسلح "هاموی" خواهد بود.

 منبع: http://asriran.com/fa/pages/?cid=96571

ساختمان چشم

چشم یك توده تقریباً كروی ژله مانند است كه در پوسته‌ای سخت، صلبیه، و درون كاسه استخواني چشم، جای گرفته است.

چشم داراي قسمت‌هاي زير است:

1- صلبيه: (sclera) پوسته سفت و سفيد رنگ اطراف كره چشم كه در جلو به قرنيه متصل مي‌شود را گويند كه در داخل كاسه استخواني چشم قرار دارد.

 2- قرنيه: قرنیه (Cornea) قسمت شفاف، بي رنگ و شیشه مانند جلوی چشم ، که در محل لیمبوس (حلقه دور قرنیه) به ملتحمه متصل می‌شود. قطر افقی آن 75/11 و قطر عمودی 6/15 میلیمتر است. منابع تغذیه قرنیه ، عروق لیمبوس ، زلالیه و اشک است. قسمت سطحی قرنیه بیشتر اکسیژن خود را از اتمسفر می‌گیرد. قرنیه بی‌رنگ است و سبب شکست نوری می‌شود که به دورن چشم می‌آید. بیماری قوز قرنیه یا کراتوکونوس (Keratoconus)باعث اختلال در شكست نور مي‌شود. در عمل پیوند قرنیه (Corneal Transplant)، قرنیه بیمار با یک قرنیه سالم از چشم انسانی دیگر که فوت کرده، ‌تعویض می‌گردد.

- ملتحمه: غشاء مخاطي نازك و شفافي مي‌باشد كه سطح داخلي پلك‌هاي فوقاني و تحتاني چشم را مفروش مي‌كند و بخش قدامي (جلوي) صلبيه را مي‌پوشاند. بيماري التهاب ملتحمه عبارت است از التهاب سطح داخلي پلك و روي سفيدي چشم.

 4- زلاليه: (Anterior chamber) مايع آبگون زلال و شفافي كه بين قرنيه و عنبيه قرار دارد، زلاليه گويند كه نور از آن عبور كرده وارد مردمك مي‌شود.

 5- عنبيه: (iris)عنبیه دایره‌ای رنگین است، و مردمک، نقطه سیاه کوچکی است که در وسط این دایره جای گرفته است. رنگ مردمک سیاه است؛  سوراخ مردمک به کمک عنبیه تنگ و گشاد می‌شود؛ عنبیه كه از ماهیچه‌های حلقوی و شعاعی تشكیل شده است، می‌تواند مردمك را در حدود 2 میلی‌متر، در نور روشن، و در تاریكی تا تقریباً 8 میلی‌متر، منبسط یا منقبض كند. یعنی در زیر نور شدید به اندازه سوراخ یک سوزن، جمع و تنگ، و در نور کم، کاملا گشاد و باز می‌شود. در واقع رنگ چشم وابسته به عنبیه است که از فردی به فرد دیگر متفاوت می‌باشد.

 6- مردمك: (pupil)سوراخ درون عنبيه كه نور از آن عبور مي‌كند و كوچك و بزرگ مي‌گردد.

 7- عدسي يا لنز: (lens) عدسی عضوی است دو طرف محدب، قابل انعطاف، بدون رگ و شفاف با قطر 9 میلیمتر و ضخامت 4 میلیمتر که ما بین مایع زلالیه و زجاجیه چشم قرار دارد. عدسي رگ خوني ندارد و توسط زجاجيه كه در اطراف آن قرار دارد تغذيه مي شود.

 8- زجاجيه: (vitercus)داخل كره چشم، مابين عدسي و شبكيه، ماده ژله مانندي به نام زجاجيه كه شباهت به سفيده تخم مرغ دارد، پر شده است كه نور از آن عبور كرده و به شبكيه مي‌رسد.

  9-  شبكيه: (Retina) سطح داخلي كره چشم را  شبكيه يك بافت عصبي حساس به نور است كه به صورت يك لايه نازك در داخل بخش خلفي (عقبي) كره چشم قرار گرفته است و نور را به پيام هاي عصبي تبديل كرده به مغز مي فرستد. پرده شبكيه بيشتر اكسيژن و مواد مصرفي خود را از يك لايه عروقي به نام مشيميه (كوروئيد) دريافت مي كند كه دور تا دور شبكيه را احاطه كرده است. شبکیه از ده لایه بسیار نازک شامل یاخته‌هایی فراوان درست شده در سراسر سطح داخلی چشم را، مانند یک آستر، پوشانیده است.

 10- مشيميه: بين دیواره سخت صلبیه و شبكيه، یك پوسته درونی، یعنی مشیمیه قرار دارد. این پوسته لایه‌ای تیره است كه با رگ‌های خونی به خوبی تغذیه شده است.

  11- نقطه كور: (Optic disc) نقطه خروج عصب بینایی از چشم به طرف مغز، هیچ سلول گیرنده‌ای ندارد و آن ناحیه نسبت به نور غیرحساس است؛ از این رو آن را نقطه كور می‌گویند.

  12- عصب بينايي: (optic nerve)عصب بینایی به شكل شبكیه در سرتاسر پشت درونه چشم پخش می‌شود. و يك دسته از رشته‌هاي عصبي از آن در نقطه كور خارج مي‌شود.

  13- لكه زرد: (Macala Lutea) درست در اطراف مركز شبكیه گودی كوچكی به قطر 2.5 تا 3 میلیمتر وجود دارد كه لكه زرد یا ماكولا نامیده می‌شود. كه نور اجسام بر آن نقطه اثر كرده و به صورت يك جريان عصبي به طرف مغز مي‌رود.

از تاریخ جهان چه می دانید؟

بهرام مبشر پروفسور فیزیک و نجوم رصدی و نماینده آژانس فضایی اروپا در موسسه علوم تلسکوپهای فضایی در ناسا طی سخنرانی در کتابخانه هانتینگتون 14 میلیارد سال اول ایجاد جهان هستی را مورد بررسی قرار داده و از زمان مرگ خورشید خبر داده است.

وی طی سخنرانی تحت عنوان "از تاریخ جهان هستی چه می دانیم" در کتابخانه هانتینگتون در سن مارینو به بررسی تکامل 14 میلیارد ساله جهان هستی و کیهان از انفجار بزرگ یا بیگ بنگ تا کنون پرداخته است. مي‌گويد:"ما در زمانی ویژه از تاریخ تمدن زندگی می کنیم، می توانیم به سئوالاتی پاسخ دهیم که برترین مغزهای متفکر طی قرنهای گذشته به آن می اندیشیده اند."

به گفته وی هر هفته اتفاقات و کشفهای جدیدی در جهان رخ می دهند. برای مثال دانشمندان طی 10 سال گذشته کشف کرده اند که انرژی تاریک بیش از 75 درصد از جهان را تشکیل داده است اما انرژی تاریک واقعا چیست؟

مبشر می گوید: "انرژی تاریک آینده جهان را در دست داشته و کنترل پدیده های زیادی در جهان را به دست دارد. طبیعت این انرژی آشکار نیست. ما نمی دانیم انرژی تاریک در واقع چیست، اما می توانیم آن را در میان اطلاعات خود ببینیم و به همین دلیل برای توضیح اطلاعاتی که می بینیم نیاز به شناسایی این پدیده داریم."

وی می گوید: مفهوم انرژی تاریک به منظور توضیح دلیل سرعت گسترش یافتن جهان وارد مباحث علمی شده است. زمانی گمان می رفت گرانش، حرکات کهکشانهایی که در حال فاصله گرفتن از یکدیگر بودند را کند می کند اما در مقیاس بزرگتر این انرژی به نیروی دفع کننده کهکشانها از یکدیگر تبدیل می شود."همه کهکشانها در حال دفع کردن یکدیگر هستند و سرعت گسترش جهان رو به افزایش است و در صورتی که با همین سرعت پیش برود، جهان برای همیشه به گسترش خود ادامه خواهد داد."

وی ادامه می دهد: "جستجوی سیاره هایی مشابه سیاره زمین نیز همچنان ادامه دارد و طی پنج تا 6 سال گذشته بیش از 160 سیاره فراخورشیدی - سیاره هایی که بر مدار ستاره ای متفاوت از خورشید زمین در حرکتند - کشف شده اند. برخی از آنها ویژگیهایی مشابه زمین از خود نشان داده اند و دانشمندان در حال مطالعه آنها هستند تا بتوانند نشانه هایی از وجود حیات یا عناصر شیمیایی حیاتی را در آنها بیابند. همچنین پاسخ این سئوال که آیا بیگانگان در فضا وجود دارند یا خیر نیز به زودی و با مطالعه بر روی این سیاره ها یافته خواهد شد."

به گفته مبشر خورشید زمین 4.6 میلیارد سال سن دارد و حرارت خود را از تبدیل هیدروژن به هلیوم تامین می کند. پس به اندازه ای زندگی خواهد کرد که که سوخت داشته باشد و طول عمری مفید برای ستاره ای مشابه خورشید 5 میلیارد سال خواهد بود. سن جهان هستی 13.6 میلیارد سال است و نور خورشید برای رساندن خود از یک سمت کهکشان راه شیری به سمت دیگر آن به 100 هزار سال زمان نیاز دارد. در این صورت درصورتی که بخواهید تاریخ جهان را بر روی تقویم سال نمایش دهید اولین فرایند رشد گیاه در زمین در آخرین روز سال یعنی 29 دسامبر رخ داده، اولین انسان زمان نهار همان روز به زمین رسیده و عصر همان روز نشان دهنده جایگاه کنونی ما خواهد بود.

 وی ادامه می دهد: زمین سیاره کوچکی است که به دور خورشید که خود یکی از هزاران میلیون ستاره در کهکشان راه شیری به شمار می رود، در حرکت است و کهکشان راه شیری نیز خود یکی از صدها هزار میلیون کهکشانی است که در جهان وجود دارد.

"و ما به شکلی غیر قابل تصور کوچک هستیم. به همین دلیل توانایی چندانی برای تاثیرگذاری بر روی جهان نداریم. با این حال آنچه اکنون می توانیم انجام دهیم درک جهان هستی است همانطور که اینشتین زمانی گفت غیر قابل درک ترین پدیده جهان، قابل درک بودن آن است. ما می توانیم با کمک فناوری ها و دانشی که در اختیار داریم به این درک برسیم. تنها باید آنها را به کار گیریم."

وی امیدوار است این دیدگاه بر روی زندگی افرادی که سخنان وی را می شنوند تاثیر بگذارد و تحولی در زندگی آنها ایجاد کند.

خورشيد

تك‌ستاره منظومه شمسي، خورشيد، تنها يكي از 400 ميليارد ستاره در كهكشان راه‌شيري و ستاره‌اي كاملاً معمولي از دسته ستارگان رشته اصلي است. خورشيد ما که 5 ميليارد سال پيش از ابري از غبار -كه بقاياي انفجار يك ابرنواختر بود- به وجود آمد، هم‌اكنون در نيمه عمر خود به سر مي‌برد. خورشيد نيز مانند ساير ستارگان كهكشان راه‌شيري در حال چرخش به دور مركز كهكشان است. سرعت اين حركت 217 کيلومتر بر ثانيه و هر دور گردش خورشيد به دور مركز كهكشان، 225 تا 250 ميليون سال است. زمين، سيارات منظومه شمسي و اقمار آنها، سيارات كوتوله، سيارک‌ها، شهاب‌سنگ‌ها، دنباله‌دارها و ذرات معلق گرد و غبار، خورشيد را در اين سفر همراهي مي‌كنند. مرکز خورشيد، کوره‌اي هسته‌اي با دماي 15 ميليون درجه سانتيگراد و چگالي‌ 150 برابر آب است. تحت چنين شرايطي هسته‌هاي اتم هيدروژن با هم ترکيب شده و به هليوم تبديل مي‌شوند. در اين حين، 0.7 درصد جرم ترکيب شده، تبديل به انرژي مي‌شود. از 590 ميليون تن هيدروژني که در هر ثانيه ترکيب هسته‌اي مي‌شوند، 3.9 ميليون تن ماده به انرژي تبديل مي‌شود. اين سوخت هيدروژني، تا 5 ميليارد سال ديگر دوام خواهد داشت. با وجود آنکه خورشيد نزديک‌ترين ستاره به زمين است و طي ساليان متمادي دانشمندان بسياري به دقت آن را مورد بررسي و مطالعه قرار داده‌اند، اما هنوز سوالات بي‌پاسخ بي‌شماري در رابطه با آن باقي مانده است؛ از جمله آنکه چرا جوّ خارجي خورشيد درجه حرارتي معادل با يك ميليون کلوين دارد، در حالي‌که درجه حرارت سطح خورشيد که فوتوسفر ناميده مي‌شود، تنها 6000 کلوين است.

پرتاب موشك به ماه

عصر روز جمعه 17/7/1388 مأموريت مهم و 79 ميليون دلاري ناسا پايان يافت. از مدار گرد ماه يك موشك  دو هزار و 200 کيلوگرمی در ساعت 4:30 صبح به وقت امريکا با سرعتی دو برابر سرعت يک گلوله به سمت گودالي در منطقه قطب جنوب آن شليك شد. 4 دقيقه پس از برخورد اين پرتاب بخش دوم اين فضا پيما از ميان گرد و خاك حاصل از برخورد، عبور كرد تا با استفاده از مجموعه‌اي از ابزارهاي خود داده‌هاي مهمي را به زمين مخابره كند كه دانشمندان بتوانند با استفاده از آن‌ها به راز وجود آب در قطب جنوب ماه پي ببرند. براساس پيش بيني‌ها اين برخورد باعث بلند شدن ستوني از غبار به ارتفاع 6 كيليومتر و حجم 350 تن مواد مي‌شد و درخشش آن با استفاده از تلسكوپ‌هايي در نيم كره غربي زمين قابل رؤيت بود. اما اين اتفاق نيفتاد و مهندسان علت آن را ساختار محل برخورد اعلام كردند. تلسكوپ فضايي  هابل نيز از اين برخورد تصاويري گرفته است كه مردم در انتظار انتشار آن هستند.

شيوع شپش سر بين دانش آموزان ايراني 

   5/7/1388

انواع:

 شپش‌ها بر حسب شكل ظاهري و محلي كه در انسان ايجاد بيماري مي‌كنند به 3 دسته شپش سر، تنه و ناحيه تناسلي تقسيم مي‌شوند. نوع اول و دوم تا حدودي به هم شبيه هستند ولي شپش نوع سوم معمولا بدن گردتري دارد، تيره‌تر و شبيه خر چنگ است. شپش سر شايع‌تر از 2 نوع ديگر است. اين حشرات وقتي وارد بدن مي‌شوند طول عمر حدود يك ماهه‌ دارند و پس از بيرون آمدن از تخم و گذشت 10 روز به شپش بالغ تبديل مي‌شوند و روزانه 8 تا 10 تخم مي‌گذارند. 

ناقل:

 شپش‌ها مي‌توانند ناقل برخي از بيماري‌هاي عفوني مانند تيفوس، تب راجعه و تب خندق هم باشند،

علائم:

 علامت اين عارضه خارش شديد و بدون علت سر است كه بر اثر خارش شديد گاهي اوقات ممكن است عفونت پوستي و زرد زخم ناحيه پشت سر و پشت گوش هم ايجاد شود.  در معاينه وقتي موي سر اين بچه‌ها مشاهده مي‌شود زوايد سفيدرنگي به نام رشك به موي آنها چسبيده است كه در واقع تخم شپش است و فرق آن با پوسته يا شوره سر اين است كه اين رشك به مو چسبيده شده و با فشار ملايم موي سر جدا نمي‌شود و برعكس پوسته سر به راحتي توسط دست جدا مي‌شود. معمولاً در كساني كه لباس خود را دير به دير عوض مي‌كنند ديده مي‌شود. 

 درمان:

 براي درمان شپش سر شامپويي به نام ليندان استفاده مي‌شود كه 5 تا 10 دقيقه روي سر مي‌ماند و بعد شسته مي‌شود و 7 تا 10 روز پس از مصرف، نياز به مصرف دوباره دارد. مصرف اين شامپو در كودكان زير 6 سال و مادران بادار ممنوع است و براي آنها شامپوهاي جديدتري بايد استفاده كرد كه بايد با تجويز پزشك انجام شود.  توصيه مي‌شود يك روز پس از مصرف شامپو موهاي سر با سركه سفيد خيس و با شانه‌هاي دندانه ريز تخم‌هاي شپش از سر خارج شود.

علت:

ضعف شديد اقتصادي خانواده سبب مي گردد كه خانواده‌ها نتوانند پوشاك به تعداد لازم، و نيز بهداشت كافي و استحمام حداقل يك بار در هفته را براي فرزندان خود تهيه نمايند.

کشف نشانه هایی جدید از وجود آب در سطح ماه

مدارگرد اکتشافی ماه در میان اطلاعات و تصاویری که به زمین ارسال کرده نشانه هایی جدید از احتمال وجود آب منجمد و هیدروژن در سطح ماه ارائه کرده است.

تصاویر و اطلاعات جدید از مدارگرد اکتشافی ماه سازمان ناسا نشانه هایی از وجود آب منجمد در کره ماه آشکار کرده است. این مدارگرد که دوره تنظیم و آزمایش خود را به پایان برده به مرحله نقشه برداری مداری از ماه وارد شده است.

تجهیزات این فضاپیما در عین حال اندازه گیری هایی از تابشهای کیهانی در محیط ماه انجام داده و نشانه های زیادی از وجود آب در سطح این کره به دست آورده است. اولین نشانه های این مدارگرد که به کمک ردیاب نوترونی آن به دست آمده است خبر از احتمال یخ و هیدروژن در ماه می دهد. این ردیاب با تکیه بر کاهش تابشهای نوترونی در سطح این کره حضور آب یا هیدروژن را تعیین می کند یکی ازبزرگترین یافته های این ردیاب این است که وجود هیدروژن تنها در سایه حفره ها محدود نشده است. 

مدارگرد اکتشافی ماه که در تاریخ 18 ژوئن 2009 به مدار کره ماه ارسال شده است در موقعیت خوبی به سر برده و ماموریت یک ساله و علمی خود را برای یافتن موقعیت مناسب برای فرود فضانوردان و ایجاد نقشه ای کامل از سطح این کره آغاز کرده است.

بر اساس گزارش ام اس ان بی سی، مدارگرد LCROSS مدارگرد دیگری که به همراه این فضاپیما به مدار ماه ارسال شده است نیز در تاریخ 9 اکتبر 2009 با حفره ای در سطح کره ماه برخورد خواهد کرد تا دانشمندان بتوانند با مطالعه بر روی خاک و ذرات پرتاب شده به بالا احتمال وجود آب در حفره انتخاب شده را مورد بررسی قرار دهند.

شناسایی دورترین کهکشان در جهان

دورترین کهکشانی که تا به حال در جهان هستی شناسایی شده به همراه سیاهچاله ای عظیم در ابتدایی ترین بخشهای تاریخ شکل گیری جهان هستی شناسایی شد.

این کهکشان که وسعتی برابر کهکشان راه شیری دارد در فاصله 12.8 بیلیون سال نوری قرار داشته و میزبان سیاهچاله فوق عظیمی است که ماده درون آن حداقل یک بیلیون بار بیشتر از خورشید است. این در حالی است که جهان هستی سنی برابر 13.7 بیلیون سال دارد و دورترین اجرام مانند این کهکشان در دورترین نقاط زمان پنهان شده و نور آنها پس از طی این مدت زمان به زمین می رسد.

نکته شگفت انگیز در اینجاست که کهکشانی به این عظمت زمانی که جهان تنها سنی برابر یک شانزدهم سن کنونی خود داشته وجود داشته است و سیاهچاله ای یک بیلیون بار عظیم تر از خورشید را در خود جا داده است.

رکورد پیشین دورترین کهکشان میزبان به سال 2005 تعلق دارد که کهکشانی در فاصله 12.5 بیلیون سال فاصله به ثبت رسیده است. دورترین سیاهچاله مجزایی که تا کنون کشف شده نیز در فاصله 13 بیلیون سال نوری به ثبت رسیده و در سال 2007 کشف شده است.

اخترشناسان قادر به دیدن سیاهچاله ها نیستند اما می توانند حضور آنها را به واسطه جرمی که آنها را احاطه کرده است درک کرده و گرانش آنها را محاسبه کنند. جمع آوری اطلاعات در رابطه با کهکشانهای میزبان سیاهچاله های عظیم می تواند برای درک راز طولانی مدت چگونه شکل گیری کهکشانها و سیاهچاله ها بسیار موثر باشد.

تا کنون مطالعه بر روی جهانهای دوردست به دلیل وجود نور کورکننده ای که از حواشی سیاهچاله ها متصاعد می شود بسیار مشکل بوده و امکان مشاهده نور ضعیف کهکشانها در برابر این نور شدید وجود نداشته است. همچنین بر خلاف سیاهچاله های کوچکتر که پس از مرگ یک ستاره به وجود می آیند، منشا سیاهچاله های عظیم همچنان ناشناخته باقی مانده است.

بر اساس گزارش ام اس ان بی سی، دانشمندان به منظور مشاهده این پدیده دورافتاده از ابزاری به نام CCDs که بر روی دوربین تلسکوپ سوبارو واقع در مائونا کی نصب شده بود استفاده کردند.